Inge Depauw

H. O. B.

Het onweer barst los,
de angst voor water,
stroomuitval,
dag, nacht,
onzekerheid
voor wat bestaat.

— Inge Depauw

D. G. G.

De golven
golven hun beweging,
bewegen tegen rotsen
die als rots in de branding
Bretoense kust zijn.

— Inge Depauw

S. Z. I.

Stilte zit in jezelf,
haal ze naar boven
om ze te begrijpen.

— Inge Depauw

I. D. C.

In de cello zit weemoed,
haal ze eruit
met technische streken,
een toon die fluit.

— Inge Depauw

D. Z. I.

De zee is een trooster
die als blank vlak
strepen van het leven
gladstrijkt.

— Inge Depauw

D. G. V. Z.

De geur van zee,
schelpen,
algen,
avond.

— Inge Depauw

D. V. K.

De vissersboot komt ronkend en puffend aan,
fuiken vol met krabben door,
over, onder en in elkaar,
een hoop chaos
die de weg kwijt is.

— Inge Depauw

H. S. S.

Het schuim spat tegen de toren,
hier
wil niemand
nu zijn.

— Inge Depauw

S. V. D.

Signalen van de bultrug
werden zwakker en zwakker,
misschien
wordt de mens
nog wel wakker
(broebelend.)

— Inge Depauw

S. S. P.

Strandvlooien,
springend,
prikkend
in het vlees
der jeugd.

— Inge Depauw

het Schoonselhof

Het is een oase,
prachtig in zijn eenvoud en pronkzucht,
bekend- en onbekendheid.

Maar vergis u niet:
een jongen valt met zijn fiets in een van de grachten
en verdrinkt op de plaats
waar hij nog niet zou mogen liggen.

Buiten de poort
rollen ambulanciers iemand op het kruispunt
in de wagen.

Het leven is te kort
om het niet te beleven.

— Inge Depauw

C. I.

Chaos
is de stagiair
van een geordende ziel.

— Inge Depauw