Dodelijke stilte
Zij wilde gehoord worden
in een oase van rust
de tocht door de woestijn
was kaal en harteloos
Zij kon zeggen wat ze wilde
wachtte op antwoord
maar de stilte deed niets
was harteloos en woordeloos
Zij kon schreeuwen boven
alle drukte uit
bestemd voor verdere oorden
terugkeer kwam er niet
Zij vertelde het nog een keer
aan hen die luisterden
tot zij haar hart had leeggepraat en
verkoos de stilte van de dood
©henkppost
Henk Post
49 gedichten · dichter sinds 2014
Hekeldicht
Verzekeringsmaatschappijen:
snel binnenhalen
langzaam uitbetalen!
Financiële banken:
veel naar ze brengen
weinig van ze te halen!
Voedselbanken:
niets brengen
wel halen!
Een vergissing van de bank
in uw voordeel komt alleen
in monopoly voor!
Van oud- op nieuwjaar
Tikkend beduidt de klok
de tijd gaat voort
twaalf slagen klinken monotoon
de klok blijft stoïcijns hetzelfde doen
heeft van oud – en nieuw nog nooit gehoord!
Een gelukkig jong stel kijkt elkaar diep in de ogen
als de klok twaalf slaat
spreken zo hun verlangen uit
met besef van tijd want hun verlangen is waar
er komt een kindje in het nieuwe jaar!
Anders is het voor hen die
de uren naar het gewisse van de dood
naderbij zien komen
het sterven doet stoïcijns zijn werk
maakt einde aan ‘n leven
op de dagen: om het even of oneven!
Voorovergebogen zit hij in zijn rolstoel
ogen gesloten, handen ineen
kijkt niet op als ik hem groet
geen besef van mens en tijd
is het leven eigenlijk kwijt!
Dakloze, ik zal je niet vragen
waar slaap je vannacht
maar je vragen: hoe is het toch
zover gekomen ik wil naar je luisteren
en luisteren tot je jouw ziel hebt leeggepraat.
Een sprookjesachtige nieuwjaarswens
Oh.. regenton oh.. regenton
ik wou dat ik je vullen kon
met heel veel goud in
mijn regenton van hout!
Oh.. Sinterklaas oh.. Sinterklaas
kom met goud en uw pietenbaas
stop het cadeau niet in mijn schoen
wilt u het alstublieft in mijn regenton doen!
Oh.. Kerstman oh.. Kerstman
mijn kerstdagen zijn vervult
Sint Nicolaas heeft mijn regenton geheel gevuld
nu wil ik nog van u iets weten!
Wat is het duurste om te drinken en te eten
met heel veel lekkers daar nog bij
iedereen zal met oud en nieuw het zien en weten
hoeveel geld ik aan eten en vuurwerk heb weggesmeten!
Als rups...
Als rups kroop ik
over de takken van
de struiken
nu ga ik daar
als vlinder
aan de bloemen ruiken!
Levenseinde van de bloemenman
De bloemenman heeft zijn stalletje weggedaan
zit thuis stil en verdrietig achter de geraniums
zwaait zo nu en dan en geeft
zijn planten water zolang dat nog kan
Het is over met de bloei van zijn leven
onbekend is hoe lang nog te gaan
zijn de bloemen op zijn graf
eerst nog vers zullen ook daarna vergaan
Je moet roeien ......
Je moet roeien met de riemen die je hebt
die je niet hebt helpen je niet vooruit
roei met de riemen die je hebt en
vaar daarmee 'n behouden vaart
het leven is DAT roeien waard!
Over oud en jong zijn
Aan de ouderen:
Ik kan uren vertellen over mijn leven nu
Ik kan dagen verhalen over vroeger
Ik kan 'n boek schrijven
over beide perioden
wat er na mijn dood gebeurt
kan ik alleen maar over speculeren
Aan de jongeren:
Ik kan uren verhalen
over vroeger
Ik kan dagen vertellen
over nu
Ik kan websites vol schrijven
over beide perioden
Als ik kijk naar GTST
Ogen die je aanstaren
die neerslaan
ogen die indringend kijken
die rollen
Begrijpende ogen
die beminnen
ogen vol verdriet
of juist die gelukkig zijn
Goede tijden willen wij allemaal
slechte tijden zijn niet te benijden
op grootbeeld formaat ziet u
hoe dat in zijn werk gaat
Met een bakkie koffie
een glaasje wijn of
smaakjes thee
zo kijken we op de bank naar GTST
Over een avontuurlijke jonge reiger
Een nog jonge reiger aan de waterkant
zag twee laarzen staan en dacht:
is dit iets voor mijn lange poten
kan ik op die manier wat harder lopen
Als ik in de modder sta krijg ik
dan geen kouwe poten meer
kom ik stap erin en loop een stukje
heen en weer
Dat beviel de reiger niet want
mensenpoten heeft hij nou eenmaal niet
en staat te treuren in het riet
maar niemand die hem hoort of ziet
De boer kon zijn ogen niet geloven
zag dat de reiger in zijn laarzen zich had bewogen
hielp de reiger uit de nood maar
brak daarbij een poot
Zo eindigde dit piepkleine avontuur
voor de nog jonge reiger
wel heel erg zuur
De klok en de toren
Bim… bam…bim…bam….
slaat de klok in de toren
bim…bam…bim…bam…
iedereen kan dat horen
Bim…bam…bim…bam…
vier keer slaat de klok in de toren
bim…bam…bim…bam…
iedereen mag dat horen
De toren is van hout
is al heel oud
kan het bim...bam...
niet meer verdragen
Kan de zware klok
ook niet meer dragen
nooit meer zal van deze toren
het bim...bam..bim...bam..
meer zijn te horen
Bim..bam..bim..bam…
zachter klinkt het geluid
bim..bam..bim..bam..
nu is ook dit versje uit
Vier feeën zijn op zoek 44
Vier feeën zoeken al heel lang
naar een klavertje vier
ze zoeken daar, ze zoeken hier
maar nergens meer een klavertje vier
Teleurgesteld gaan drie feeën zitten
op een elfenbankje in het bos
één fee gaat zitten in het mos
Plotseling gaat het heel even hevig waaien en
zien de drie feeën iemand zwaaien
feeën, kijken jullie alle drie eens hier
Ik ben het.. klavertje vier!
Maar…maar…maar…
je bent toch onze eigen fee?
ja…ja…maar…
ik tikte in het mos,
ik ben vanaf nu: ze alle twee!