Intens,
mens,
maar een wens,
kunnen wij samen zijn,
als de dag van gisteren vandaag zou zijn,
nam ik gelijk weg alle onnodige pijn,
woorden die zijn gezegd door onmacht en verdriet,
het is een kunst dat jij het inziet,
wij horen bij elkaar als de zon en de maan,
ik kan je werkelijk nog niet laten gaan.
Bettina Reus
194 gedichten · dichter sinds 2014
Gegroet u allen die van de kunst en passie der dichten houdt.
De laatste tijd ben ik zeer actief aan het dichten geslagen.
Eigenlijk ben ik al mijn hele leven met dichten bezig en nu pas komt dit zo duidelijk tot uiting.
Ik hoop dat u zult genieten van mijn gedichten!!
Hoera mijn eerste gedichtenbundel is uit!
Hij heet Gedichten uit de Samenleving en ik ben er zeer trots op.
Voor wie belangstelling heeft de kosten zijn 17 euro voor een bundel.
Er zijn 49 gedichten in verwerkt.
Je kunt je via mijn email droomreusje@hotmail.com laten informeren.
Wanneer zal het tij eens keren
Ik leef niet meer voor jou,
ik ben klaar met zoeken,
jij bent toch niet trouw,
ik speur al zo lang in alle hoeken,
toch blijf ik het proberen,
zal mij nog vaak genoeg bezeren,
wanneer zal het tij eens keren,
mijn gedachten zijn verdrongen,
heb al zo vaak in het diepe gesprongen,
ik gil vanuit mijn diepste longen,
liefde waar ben jij al die tijd gebleven,
alleen voor jou wil ik nog leven,
kun je me niet gewoon een teken geven,
waar kan ik jou toch vinden,
wil me zo graag binden,
niet allemaal nu gaan dringen,
ik leef mijn eigen weg,
deur staat voor je open,
houd mijn idealen vast
en kan alleen maar hopen,
dat het niet lang meer zal duren,
zal je mijn teken van trouw versturen,
wie weet vind ik je gewoon bij de buren,
warmte gaat weer stromen,
liefde gaat binnenkort wel komen,
ga nu verder met mijn mooie dromen
Sporen glijden langzaam voorbij,
ook al schijnt buiten de zon,
van binnen is het koud en voel ik mij niet vrij,
wat ooit als levensvreugde begon,
de eerste 4 jaren die je onthoud,
waarin bescherming en liefde is,
onbezorgdheid en begrip,
wat ik nu zo vreselijk mis,
want ik voel mij vreselijk sip,
vallen en opstaan je leven lang,
waarbij muren staan en breken,
een voortdurende onzekere hang,
naar die warme troostende deken,
die je wil omslaan telkens weer,
maar soms glijd hij hard van je af
en doet het vreselijk veel zeer,
omdat je weet hoeveel je gaf,
om te ontdekken dat het er is,
gaan jaren van onzekerheden voorbij,
toch komt ooit terug wat ik nu mis
en zet ik mijn moeilijk spoor langzaam weer opzij.
Kleuren van het leven
kwasten, verf en een vel papier,
wat een enorm plezier,
compositie ontstaat spontaan,
waar komt de energie vandaan,
niet denken maar doen,
dus pak ik blauw en dan weer groen,
strepen, stippen of een element,
dit ben ik al een tijd niet meer gewend,
geluksgevoel komt langzaam terug,
schept weer een nieuwe brug,
afleiding van geest en zorgen,
verdwijnen als sneeuw voor de morgen,
ik koester mijn hernieuwde inspiratie,
het leven kan zijn een grote traktatie,
een taart waar je zelf de punten uit snijd,
ik voel mij gelukkig en bevrijd.
Dankbaar voor wat ik heb bereikt,
trots op wat ik ben,
als een adelaar die neer strijkt
en waar ik de kracht in herken.
Lieve vrienden om me heen,
waarbij ik steun en liefde voel,
zo ben ik nooit alleen
en ga ik verder met het volgende doel.
Verlies ik nooit de moed,
ook al dwaal ik soms wat af,
het is voorlopig goed,
omdat iemand mij een steuntje in de rug gaf.
Houd ik mijn hoofd omhoog,
drogen mijn tranen heus weer een keer,
jaren een keus die ik afwoog,
liefde komt en liefde gaat dat doet soms zeer.
Staren naar de regen,
gedachteloos,
is al een tijd geleden,
dat ik voor de stilte koos,
het is ook een kunst,
om je over te geven,
aan de stilte van de dag,
de stilte te beleven,
kalmte en rust,
aanvaarden,
brengen je bewust,
te gaan aarden,
niets helemaal niets,
is pas fijn,
als het daar is,
je in de stilte kan zijn.
Als de vogels fluiten luister dan eens goed,
naar het wijsje van geluk,
ze zingen vrij en blij en geven je moed,
je dag kan niet meer stuk.
Blijven zingen is hun grote voorbeeld voor mij,
dat houd de moed erin,
vrij bewegen ik voel me vrij,
ik krijg weer vreselijk veel zin.
Zin in een nieuwe uitdaging hoe fijn is dat,
verfrissend van oor tot oor,
bewandelen van een nieuw onbekend pad,
daaraan geef ik graag gehoor.
Hoe eng en onzeker het ook is,
daar waar ik nu voor sta,
wordt het oude een groot gemis,
maar wordt mijn leven rijker waar ik ook GA.
Dankbaar voor wat ik heb bereikt,
trots op wat ik ben,
als een adelaar die neer strijkt
en waar ik de kracht in herken.
Lieve vrienden om me heen,
waarbij ik steun en liefde voel,
zo ben ik nooit alleen
en ga ik verder met het volgende doel....
Verlies ik nooit de moed,
ook al dwaal ik soms wat af,
het is voorlopig goed,
omdat iemand mij een steuntje in de rug gaf.
Houd ik mijn hoofd omhoog,
drogen mijn tranen heus weer een keer,
jaren een keus die ik afwoog,
liefde komt en liefde gaat dat doet soms zeer.
Verwarring laat me gaan,
rust in mijn hoofd,
kan ik het aan,
als een vlam verdoofd.
keuze maken makkelijk gezegd,
waar kom ik te staan,
is er iemand die je dat uit legt,
nee ik ben niet te verslaan.
Ik zal vechten voor mijn geluk,
of nee ik laat het gewoon gebeuren,
niemand krijgt mij stuk,
het is klaar met zeuren.
Kansen komen en kansen gaan,
Grijpbaar of ongrijpbaar,
blijven hopen is de zin van mijn bestaan.
Ik maak mijn eigen dromen waar.
Als een zwaluw in de lucht,
als de maan in de nacht,
slaak ik een diepe zucht,
verlang ik naar de kracht,
Van een teken in de sterren,
die me een antwoord laten weten,
een schreeuw hoor ik van verre,
een ketting laat langzaam los als een keten...
Een patroon van zekerheid,
gaat langzaam aan verloren,
het wordt gewoon de hoogste tijd,
om opnieuw te worden herboren.
Vertrouwen in de toekomst,
heb ik altijd wel gehad,
maar mijn hart die vreselijk bonst,
is best wel angstig voor het nieuwe pad.
Een nieuwe stroming waar naar toe,
het kan me ook eigenlijk niet schelen,
wanneer, waarom en hoe,
met mij zijn er nog zovelen.
Zin van het leven
Zin van het leven,
zin van het bestaan,
jij hebt mij gegeven,
een lichaam en een naam.
Vragen deed ik hier niet om,
ik lag zomaar op je schoot,
kijk naar voren en niet achterom,
maar ik weet wat er komt de dood.
leven en dood, zo dicht bij elkaar
Voetstappen
Voetstappen ontelbare voetstappen,
verzet ze elke dag weer,
voetstappen enorme voetstappen,
soms doen ze wat zeer,
voetstappen enorme voetstappen,
brengen je overal,
voetstappen enorme voetstappen,
dansen op een bal,
voetstappen enorme voetstappen,
je loopt wat af,
voetstappen enorme voetstappen,
over het zand waar je me de eerste zoen gaf,
voetstappen zoveel voetstappen,
elke dag weer op de werkvloer,
voetstappen vele voetstappen,
charmante of heel stoer,
voetstappen groot of klein,
brengen je overal waar je moet zijn.