Direct naar de inhoud

Advertentie

Onzichtbaarkind

Dichter sinds 2019 · 4 gedichten · 4 hartjes

Bericht
in Eenzaamheid ·

Vier keer zo hard

Je ziet mij misschien als hard,
fel in wat ik zeg,
maar je keek nooit echt goed
naar wat jij achterliet in mij.

Jij negeerde niet alleen mij,
je wendde je ook af van hen.
Van hun kleine ogen die jou zochten,
en zich afvroegen: waarom komt ze niet dan?

Ik voel hun vragen in mijn lijf,
hun stilte door mijn dagen.
Als ze jou missen voel ik het
vier keer zo hard, door hun vragen.

Want ik ben hun moeder.
Ik draag hun pijn en tranen.
Wat hen raakt, raakt mij.
Vier keer zo hard, door al die jaren.

Ik sta hier nog.
Maar ik sta niet meer stil.
De deur staat op een kier,
als jij werkelijk luisteren wil.

0 Bekijk
in Emoties & gevoelens ·

Als jij mij negeert

Wanneer jij mij negeert,
voelt het niet als stilte
het voelt als afwijzing,
alsof mijn bestaan jou niet raakt,
alsof mijn woorden nooit iets betekenden.

Je kiest ervoor niets te zeggen,
alsof het conflict verdwijnt
door je hoofd weg te draaien.
Maar mijn verdriet blijft
achter in de ruimte waar jij vertrok.

Ik snap niet hoe je dat kunt.
Hoe je verdergaat zonder vragen,
zonder één keer om te kijken.

Je noemt het rust,
ik noem het vluchten.
Je noemt het kiezen voor jezelf,
maar je laat mij steeds opnieuw vallen.

Weglopen voorkomt geen pijn.
Het schuift haar alleen op
naar degene die achterblijft

0 Bekijk
in Eenzaamheid ·

Ik bleef achter

Jullie kozen voor afstand.
Niet voor mij.

Jullie verbraken de liefde.
En vergaten dat ik daartussen zat.

Geen strijd meer.
Maar ook geen wij meer.
Ik moest kiezen
tussen twee kapotte huizen.

En niemand vroeg
hoe het was
om als kind
alles te verliezen
zonder te mogen rouwen.

0 Bekijk
in Emoties & gevoelens ·

Alleen

Ik had niemand om mee te praten,
geen schouder om een traan op te laten.
Mijn gevoelens waren weggestopt en
frustraties opgekropt.
Het gevoel van liefde en veiligheid,
was ik toen helemaal kwijt.

Ik wilde het vertellen,
iemand die mij gerust kon stellen.
Maar het was te moeilijk om het uit te spreken,
en dat heb ik nooit kunnen doorbreken.
Ik wilde zo graag een arm om me heen,
want ik voelde mij hopeloos alleen.
Een leven met verdriet en pijn,
er zullen altijd littekens aanwezig zijn.
Het onverwerkt verleden,
is meegedragen naar het heden.

0 Bekijk