WILDENBORCHS TUIN
Rondom het hechte, maar milde kasteel
willen ruime, kleurrijke bloemperken
ondanks zware hitte hun bloei versterken.
Toch blijft de zon trots op haar woekergeel.
Tenslotte laat enig regengestreel
gloed en koelte met elkaar samenwerken.
De verfriste vijver krijgt liefdesvlerken:
vurige hartstocht brandt uit de kikkerkeel.
In de rijke hof zweeft op zoete lucht
de vrije, welluidende openbaring
van zang en toonkunst als vrolijke klucht.
Door al deze pracht waart steeds bewaring:
voorgoed zetelt verborgen woordenzucht:
strijdbare mijmering van dichter Staring.
Han Messie
2056 gedichten · 84 dit jaar · 5 deze maand · dichter sinds 2018
WITE MAR
Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag
ademt volk heidelucht en moerasgeuren.
Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt warme schittering.
Kikkers en salamanders laten hun strijd,
zoeken een modderbed voor overwintering.
Het verharde ven is tot dragen bereid.
IJzers krassen bij voortgaan en draaiingen.
Vreugde op de ruime ijsbaan galmt wijd.
IERLANDS MIST
Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?
Zijn glas toont in plaats
van je aangezicht, wat er
binnen het hoofd speelt.
De uitdaging luidt:
"Onderzoek je innerlijk,
ken eigen wezen."
BERGVERZOEK
In het grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergkom
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets
onsterfelijk concert geven
van een kring stortbeekjes.
ZOMERSE GRIL
Bij de school Warmonderhof
gedijen het vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats voor zoele nacht
sterrengroepen en planeten
laten hun milde stralen
op de dankbare grond neer
tot verrijking van
al wat hier leeft en groeit.
HOGE BEDOELING
God heeft wellicht onvatbare wegen
voor een ieder: al wat misschien opblinkt.
verwint, plotseling of langzaam verzinkt,
en valt alles ogenschijnlijk tegen.
Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan naar modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.
Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.
Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."
NATTE BOODSCHAP
In de hete nacht
roffelt plotseling regen
op grond en stenen.
Dagenlange druk belooft
snel te zullen verdwijnen.
ZUIDERBAD
Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.
SAMENGEVAT
De atleet is trots op zijn kracht
en kunde van bewegen
denkt alleen het leven
en toekomst aan te kunnen
dankzij eigen vernuft
gekluisterd aan de rolstoel
beseft de gebrekkige
hoe hij hulp nodig heeft
zijn welzijn van
and're mensen afhangt
de stoere sterke sportman
en de verzorgde
zijn beiden in Gods ogen
kleine zwakke stofjes
die Hij vol vaderliefde
aanschouwt en gebruikt
om uit iets nietigs
een wonder geboren
te laten worden.
ZEGEN NA BRAND
De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop
regendruppels tikken
als ver klinkend tromgeroffel
hun overwinningsklank bezingt
verjaagde zucht.
GEWOON ONBEKEND
In de tuin lezen;
daarbij naar mussen kijken:
veel nieuws ontdekken.
SCHIJN EN AANPLANT
Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."
Nieuw warmtelicht laat struiken, zwaar van bloemen,
hier wonen en vrolijke schittering
in de verruimde vijver opdoemen.
Wandelaars genieten van verandering
bij 't aanzien van perk en uitzicht, roemen
de oude kunst van tuinbewerking.