SLECHTE MENSEN
Slechte mensen: je ruikt ze al van een meter of tien
En hun lelijke dictie om dingen te duiden
Hun onaangename stemgeluid
Maar men herkent ze vooral aan de puntige ellebogen.
Relativeren:
Een beetje lelijkheid versus zoveel hemelse schoonheid:
Als je alle goede harten samen zou wegen
Dan was deze lelijke wereld haar gewicht in goud waard.
EMMERESCH
26 gedichten · dichter sinds 2017
IK BEN
Nou ja, wie weet eigenlijk wie ik ben?
Dat er heus een echte ik bestaat?
Dat huist in dit lijf, achter dit gelaat
Je vraagt: is die 'ik' iemand die ik ken?
Het buitenlichaam in het zonlicht
Het innerlijk dwalend in het maanlicht
Anoniem
Als het graf van de onbekende soldaat.
IK MIS JE
Er is internet, er zijn telefoons
Mijn oude bed is tweepersoons
Maar in het echt ben je er niet
Ik draai een liedje op de grammofoon
Steeds maar weer hetzelfde lied.
SCHEEF
Scheve mensen zijn niet slecht
Schots en scheef is levensecht
Gods zegen op scheve mensen -
God is scheel en draagt slechte lenzen:
Alles wat scheef is kijkt hij weer recht.
DOOI
Sneeuw bedekt grauwe contouren van de stad
Een witte mantel over het vuil der straten
De wereld als een Bach cantate
Een Anton Pieck, maar dan nog in het klad
Gleichwie der regen und schnee vom Himmel falt
Heeft koude dooi het sprookje alweer uitverteld.
( Gleichwie der regen und schnee vom Himmel falt, BWV 18, JS Bach )
DROMENLAND
Er rijdt een treintje naar dromenland
Kedengedengend over het spoor
Het monotone ritme totdat ik niets meer hoor
Morpheus heeft mij meegeleid aan zijn hand -
Zoete diepe slaap en de meest wonderlijke dromen -
En de bestemming? Ik zal er uiteindelijk wel komen.
SMULLERS
Het regent zuur en onderweg naar huis
Gestrand op een overstapstation
Denk je soms: "is dit waar het allemaal eens om begon?"
Maar de Nederlandse Spoorwegen brengen je thuis
Zij het met vertraging; excuses alstublieft
Voor de verloren tijd met u en uw lief
Dus in plaats van dromen en fantasieën
Vul je de maag met overtollige calorieën.
LIEVEHEERSBEESTJE
Een advertentie en ik schreef jou een brief, mijn lieve schat
De zomer was zo groen en onverstandig als gras
Ik deed zoveel domme dingen als maar mogelijk was
Toen kroop een lieveheersbeestje over het blad -
Ik had nooit durven dromen, vanuit het blauw
Dat ik uitgerekend jou ontmoeten zou.
BLAUW
Zoals alleen een dag in Januari blauw kan zijn
Een parel die blinkt in een loodgrijze zee
Een machine hoestend en knarsend die nooit wilde starten
Als een roestige scheepsschroef in het donkere water
Op een dag als deze zou een ouwe schuit het ruime sop
Kunnen kiezen, de wijde wereldzeeën -
Naar het schier oneindige of wat het dan ook moge zijn
Dat helemaal aan het eind van de regenboog ligt.
Beethoven
Schoonheid is niet uit te drukken:
Niet in letters en cijfers
Evenmin in noten
Maar hoe kun je muziek duiden,
De beeltenis van muziek?
Ja, geluid! Maar dat vervliegt -
Zou er een auraal standbeeld zijn
Dan was het van Beethoven.
(Stringquartet in E flat major op. 127II Adagio ma non troppo)
Oktober
Voorbij de dagen van uitbundige bloembladen
Van bloemetjes bijtjes, stamper en meeldraden
Rozengeur ze vervliegt en maneschijn scheen bedrieglijk
Wat rest van mijn leven zit in deze bottel.
Hopelijk heeft de volgende generatie er nog iets aan?
Herfst in stad
Geluiden. Banden op nat asfalt
Claxons, een tram die driftig rinkelt
De wind huilt om hoge gebouwen:
Hoogte is status, is aanzien -
Om deze stad kun je echt niet heen.
De mensen ze huilen van binnen
Vanachter hun starre maskers.
Maar bij de halte van de tram
Een dame dopjes in haar oren
Zingt zachtjes of niemand haar kan horen
Een mooie lach breekt haar masker uiteen.
Muziek dwars als een koppige bloem
Dwars door beton en asfalt heen.