Waarom is de wereld zo onaardig?
Is het leven zo onrechtvaardig?
Waarom ben je van ons afgenomen,
zonder dat daar iets voor in de plaats is gekomen?
Ik kan het niet beschrijven wat ik nu mis,
maar als ik me niet vergis,
speelde jij een grotere rol in ons leven,
dan dat ik vroeger ooit toe heb willen geven.
Samen een rots in de branding voor ons gezin
Onrechtvaardig neergesabeld tegen eenieders zin
Haar zorg en liefde zal ik nooit vergeten
Van haar verdriet dit laatste jaar alleen het topje weten
Samen waren we tot een eenheid gegroeid
Waarin nu een grote leegte is uitgeschroeid
Mijn allerliefste vrouw, ons moetje, ons enig kind
door allen zeer bemind
Jouw gastvrijheid en unieke warmte, bij iedereen bekend
daarmee heb je vele harten verwend
Liefdevol, eerlijk als goud, zonder afgunst
maakte je van breien een kunst
Altijd in de weer voor de mensen om je heen
was je een graag geziene gast en nooit alleen
Waarom moest jij zo vechten
voor iets wat jij niet hebt verdiend
Je was de kern van ons geluk
Een prachtig onderdeel van ons gezinsbloemstuk
Je wou heen gaan in je knusse huis
Die wens hebben we bewaakt als was het een kostbare kluis
We konden niet meer praten, je kopje speelde je parten
Je probeerde het te verbergen maar je ogen verraadden al je smarten
Beetje bij beetje moest je ons verlaten
en al je mooie dromen achterlaten
Al je smarten van gebroken dromen zelf bewaard
en onze gevoelens altijd gespaard
Bedankt voor de liefde, de trouw, de eerlijkheid die je ons gaf
Voor de lach van bijna iedere dag
Voor het geluk dat je ons hebt gegeven
We zullen het koesteren in ons verdere leven