Het krakersgenoodschap

Emile Michel Hobo

Krakers willen nergens bij horen,
maar je moet er wel een beetje bij horen.
Dat is altijd een beetje lastig.
Krakers zijn niet te vadsig,
tenzij het ontbijt altijd bier is.
Krakers zijn als daklozen,
maar dan met een dak,
alleen dat het niet van hun is.
Krakers willen best een beetje vozen,
maar daarna moet je oprotten,
want aan relaties hebben ze lak.
"One last final kiss!"
Omdat ze toch ook wel weer
als welbespraakt over willen komen.
Stiekem zaten ze allemaal
vroeger bij het corps.