De inkt is stroperig
onbeschrevenis het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen symfonie
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.