Sieraad van welsprekendheid

 toch zijn ze er
 de kleine klompjes erts
 die ik probeer te zeven
 uit jouw woordenvloed

 jij hebt ze meegekregen
 maar de snelle stroom
 slijt kanten af maakt
 water ondoorzichtig

 ik heb ze tot een sieraad
 van welsprekendheid gegoten
 vloeiend blinken zinnen
 in een schitterend juweel

 de strofen strelen ieders oor
 in ritme en balans
 wat jouw stilte wilde zeggen
 krijgt in goud nu ook een kans