Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Knielen op een bed violen

 Klaaglied van Margje

 Waarom heb je het voor mij verzwegen,
 je diepste gevoel, met jezelf verlegen,
 wat je totaal in verwarring bracht,
 je bezighield in het holst van de nacht?
 Ik had je toch begrepen
 als je had verteld wat je zo had aangegrepen.

 Als ik je vroeg of hij was geweest,
 het aan je rook, die geur, en jij zo bedeesd.
 We hadden het toch meteen kunnen delen,
 waarom wilde je die momenten stiekem stelen
 en borg je alles voor me weg,
 kroop je met die zwartjassen achter de heg?

 Besef je niet hoe ik werd verscheurd
 door onrust, wat was er toch met je gebeurd?
 Het leek wel of er een muur tussen ons rees.
 De angst om te worden als een wees.
 Soms zou ik je wakker willen schudden en vragen:
 Zie je me nog, voel je me, hoor je mijn hart klagen?

 Juist dat achterbakse valt me zo van je tegen.
 Zo was je nooit. Je bent toch zo integer.
 Je bent zo bezig met de Weg en de Waarheid,
 maar mij heb je al die tijd om de tuin geleid.

 Ik wil je niet verliezen aan die mannen met hun wetten.
 Samen konden we altijd bergen verzetten.
 Als je alles van het begin af met mij had gedeeld
 was het anders geweest, was er meer geheeld.

 Zoals je daar slaapt, geknield in de kou,
 is het een wonder dat ik zoveel van je hou?
 In de stilte van de nacht
 heb ik God mijn dank gebracht.
 Mijn klaaglied is tot een hooglied gegroeid.
 Ach kijk, de brandende liefde bloeit.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 21-04-2014

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Coby Poelman - Duisterwinkel
Actief sinds: 28-03-2014
Informatie bij het gedicht:

geschreven n.a.v. het boek van Jan Siebelink
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Knielen op een bed violen’ van Coby Poelman - Duisterwinkel zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.