Stilte lijkt de spijs

wil melker

 liep de heuvel af
 naar een dorpje
 in het dal

 een kerk
 en wat huizen
 de toren in verval

 geen mens te zien
 onder het groene
 loof van de platanen

 een deur staat aan
 ik zie het leven gaan
 en treed naar binnen

 zet me neer als gast
 ik werd verwacht
 de maaltijd gaat beginnen

 stilte lijkt de spijs
 naast brood en vis
 gebroken door gefluister

 de gastheer kijkt me bij
 het afscheid aan het aura
 rond zijn hoofd is me niet ontgaan

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht  

Geplaatst op: 15-02-2014

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

wil melker (Actief sinds: 07-02-2014)

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘Stilte lijkt de spijs’ van wil melker zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.

Om dit gedicht toe te voegen aan je favorieten dien je ingelogd te zijn. Log dus eerst in op de website. Als je nog geen account hebt, maak dan een account aan op deze website.