Waarom

Wat kan het voor iedereen anders zijn,
het leven is mooi en soms doet het pijn.
En bid ik soms: waarom overkomt dit mij?
Dan voel ik de Heer weer aan mijn zij.

Dan kijk ik om me heen, zie die vrouw
die eenzaam is en in de rouw.
Het verdriet, de tranen die zij telt
de herinneringen, het leed dat niet kan worden verteld.

Ze probeert zich overeind te houden,
verder te leven, er iets van te maken.
Maar het is moeilijk de handen te vouwen
de liefde van God kan haar niet meer raken.

Ze bouwt een muur om zich heen
Haar hart voelt koud, zo koud als steen.
Mensen hebben je verdriet soms niet in de gaten,
Kunnen niet met jou over je verdriet meepraten.

Laat God weer toe in je hart, Hij heeft zich niet vergist
Er gebeurt niets wat Hij niet wist.
Ook al kan je het niet begrijpen, God is nabij
Ook toen, op dat moment, was Hij erbij.

Zijn engelen hebben je geliefde weggedragen,
en jij bent achtergebleven met al je vragen.
Ga ermee naar Hem die alles regeert
Hij weet hoeveel jij bent bezeerd.

Mijn eigen vragen vallen in het niet
als ik kijk naar haar grote verdriet.
Heer, wees vooral hen nabij
die U niet meer voelen aan hun zij