gedragen
de letters staren mij aanik kijk toe hoe de boodschap voor mij uit vaart
maar ik ben vergeten hoe ik moet zwemmen
warme klanken reiken naar me toe
ik bind ze vast om mijn middel
en ik begin zachtjes te drijven
de golven van de zee wijken naar oost en west
en de wind draagt mij door het midden
in de boezem van de zon
word ik in de weide neergelegd
de sprieten van het gras kietelen mijn wangen
ik sla mijn ogen op naar de hemel
langzaam drijven witte pluimen voorbij
de een wolliger dan de ander
en geen van hen haast zich
woordwaarts — dichters.nl/christelijk/14880789-gedragen/