Ben al door de hel geweest
ze barsten in mijn hoofdflitsen hun verschrikking
martelen wat ik geloof
dood is de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
handen hebben mij besmet
mijn jeugd nog moest beginnen
ze jagen door mijn geest
ik kan er niet van slapen
ben al door de hel geweest
soms wil ik er een eind aan maken
het barsten in mijn hoofd
ik kan het niet verdragen
het slechte moet en zal eruit
de angst blijft anders waken
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.