Die liegt achter de ogen

 ogen dicht
 de rust van duisternis
 weg het wit van handen
 de grijns van tanden

 ze pellen me
 nog bloter dan
 de schoot die me in
 hoge nood moest baren

 spelen de muziek
 nog zonder snaren
 slaan de trommels
 maken blazende gebaren

 laat me de waarheid zien
 die liegt achter de ogen
 het is zo vaak verteld
 bijna zou ik het geloven

 je was wel thuis
 ik zag zijn witte handen
 de grijns met tanden
 zoekend naar je huid