In orgelspel en korenzang
het marmerwit gezichtkleurt langzaam rood
de kruisiging en dood ontheven
de zon schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan
toch wankelt zijn hooghartigheid
alleen in dialoog met de gelovigen
kan hij zijn blijde boodschap kwijt
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.