De zeven dagen

 een bek met tanden
 gaten in mijn handen
 de adem stinkt

 ik wentel in het slijm
 waar moet ik zijn
 voor mijn houvast

 vandaag is nog verteerbaar
 morgen minder weerbaar
 tot ik word opgeslokt

 maar stiekem leef ik nog
 ben ontsnapt uit deze kerker
 mijn gedachten worden sterker

 ik denk mijn geest
 oneindig verder in de ruimte
 ben mijn stem voorbij geweest

 niets bindt me meer
 heb de tijd verslagen
 en deel met god de zeven dagen