Uit krochten en spelonken
streel het vleesjaag de geest uit
krochten en spelonken
zij is te lang
alleen geweest in zalen
waar de ratio zonder warmte feest
bindt geen emoties meer
maar separeert in de
ivoren torens van weleer
streel het vlees voel
passie komen overheersend
uit de onderdrukte dromen
speel het beest
geniet maar instinctief
van wat de schepping biedt
na overgaaf en in bezinning
voel je diep van binnen de
zoete eenheid weer van geest en vlees
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.