Ondeugend in de laatste mode
je trekt de wereld aankleedt het naakt naar
zijn geboden ondeugend
in de laatste mode
maar je lach is bloot
in onbedekt plezier
ogen spotten in verbazing
over al die regels hier
lopen zonder voeten
mensen zetten naar je hand
winden duwen zonder moeten
tijd verwijlt in zonnestand
je draait je om
ziet het licht verdwijnen
de hemel opent met de maan
dan pas gaan de sterren schijnen
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.