Functioneel hervormd
ongeloof laatmarmeren pilaren knakken
heiligen door hun sokkels zakken
het gekleurde glas
verdrinkt weer in gesmolten lood
de dood zal geen mysterie meer bevatten
devotie gaat verdwijnen
orgel en sopranen zingen
ontroerd een laatst verschijnen
het gebouw is in snel tempo
functioneel hervormd tot
gezondheidscentrum van de stad
ook hier wordt pijn geleden
toch overstijgen heimelijke gebeden
de toren die men niet breken mag
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.