Commedia dell'arte

HET OPTREDEN

Een gemêleerd gezelschap arriveerde over het pad,
potsenmakers en clowns die zouden optreden in de stad,

gekleed in roodblauw gestreepte ballonbroekjes en sloffen met modieus omgekrulde tenen,
ze hadden het theater in hun ziel en in hun genen,

het was de troupe van de Commedia dell’arte,
maar het ging daar toch niet allemaal van harte,

Pierrot ontving de opdracht om mee te doen in een gewaagde pikanterie,
een pantomime waarin onduidelijk was wie hetero was of wie bi,

Pierrot was echter de ernst zelve in gedrag, spraak en gezang,
en als blijk daarvan droppelden er parelvormige tranen over zijn wang,

hij was vervuld van wrok en van nijd,
en had niets op met gemeenzaamheid,

hij hield niet van frivoliteiten, ordinair of burlesk,
en vond dat een tikkeltje grotesk,

en ook verafschuwde hij overdreven clownesk gedrag,
ook al zorgde dat doorgaans voor hilariteit en gelach,

en intussen was die akelige Harlekijn,
met in zijn hand dat eeuwige glas rode wijn,

druk doende zijn Pierrette het hof te maken,
meer nog: hij schreeuwde het van de daken,

Colombina, het liefje van Harlekijn, zat in een hoekje ineengekrompen,
met een gezicht alsof ze azijn had gedronken,

Scaramouche was de fandango aan het dansen, nogal losbandig,
en Pierrot maakte hem zijn zweep snel afhandig,

hij sloeg met één rake slag het glas uit Harlekijn’s hand,
en gebaarde Pierrette terug te keren naar zijn kant,

het geheel verveelde Pulcinella mateloos, die zat te geeuwen,
en dacht: we zitten hier toch zeker niet meer in de late middeleeuwen!