Huls
Het scherm roept als een echoput,
elke dag weer hetzelfde.
Het scherm heerst als een dwingende God,
met maar één gebod:
kijk, luister en reageer!
Dat is je lot!
Laat de anderen maar gehoorzamen,
ik verzink in mijzelf.
Mijn ziel is stil
als in een grot
meters diep onder een berg.
Daar is luisteren niet erg.
In de huls van deze stilte,
waar de wereldpijn verdwenen is,
zwemmen geboortes rond
als woorden die verbinden.
Ik kijk in het gezicht
van een nieuw gedicht.
De anderen hebben
alleen maar ondergaan.
Ik heb tenminste
iets zinnigs gedaan.
Bezinning
Even stilstaan in een wereld die maar doordendert. Deze bezinningsgedichten en bezinningsteksten nodigen uit tot nadenken over wat er werkelijk toe doet, geschreven door dichters die zelf ook op zoek zijn.
At home in my own heart
Beneath the waves of sorrow and glee
Beneath all that, I find true me
A peaceful genuine stability
Not based on situations
Whether chaos or sweet relations
Not based on weather or physical health
Not based on lack or acquired wealth
But based on what makes me me
The basis that lasts an eternity
That what is visible in for what I long
Belongs to me inside so strong
It was, and may have gotten lost
on the surface, not under the permafrost
Where my heart lies still and confident
Where my strength is found so competent
For this I turn deep inside
As that is where my treasures hide
A home in my own heart
It is where peace can start
Regardless of what the surface brings
It is from here that wellness springs
From here connected to the Source
I relax and let go of any force
The home in my own heart
Is where my peace does start
Voorspelling
Het oude einde is het begin
op weg naar’t nieuwe einde.
Terwijl ik mij hierover bezin,
zie ik de horizon verdwijnen,
draai mij om naar’t verleden,
verdwijnend in dichte mist.
Ik verplaats naar het heden,
weet niet of ik mij heb vergist.,
of heden uit ver verleden
nieuwe toekomst voorspelt,
wat ik toen heb vermeden,
is wat mij nu zo kwelt.
My very present me
I don't know who somebody is
I just know how they was
And that is just what I could see
And what I filled in is just me
It just shows my likes and peeves
It's what my minds impression leaves
They have already moved on
And the past already gone
Am I really in the now
Do I even know how
Or am I stuck in future or past
while nothing ever lasts
Change is one thing that is certain
Let's unveil the assumptions curtain
So that I can just be
My very present me
Kleine dingen doen ertoe.
Kleine dingen zijn nooit moe.
Ze bouwen aan mijn lichaam,
God mag weten hoe.
Kleine dingen zijn niet zichtbaar,
stil en vlijtig zijn ze aan het werk.
Ze bouwen aan mijn lichaam,
en maken mij weer sterk.
Kleine dingen zijn nooit moe,
al snap ik echt niet hoe.
Na het wandelen en fietsen
ben ik wél aan rusten toe.
Kleine dingen bouwden
en verwekten mijn geest.
Zonder kleine dingen
was ik er nooit geweest.
Schrik,
Ik ben mezelf kwijt,
Ergens onderweg verloren,
Waar ik niets van heb gemerkt,
Is gewoonweg niet te geloven.
Het rare is, ik mis het niet,
Alles gaat gewoon door,
Lijkt alsof er niets
Is aan de hand.
Levenswandel
Het landschap van mijn jeugd
Kent weinig hoge toppen
Noch diepe dalen,
Met vallen en opstaan
Kon ik de dipjes weerstaan.
Tijdens het rijpen van de tijd
Heb ik diep moeten vallen
En hoge toppen bedwongen,
Om overeind te blijven
In de stormen die woedden.
Nu het levenseinde nadert,
Betreed ik weer de vlakten
Uit mijn jeugd zonder toppen
En dalen, waarin ik toen
Dreigde te verdwalen.
Rustig kabbelend ga ik voort,
Zonder storm noch regen,
En evenmin zonnegloed
Verhittend bloed dat het
Bonzend hart door d’adren raast.
ADD
Bla,bla,bla, een vermoeiende woordenwaterval wordt over me uitgestort.
Ik probeer, uit respect, de draad te volgen, maar hoofdpijn komt opzetten en mijn brein raakt oververhit.
Hoe laat ik, zonder te beledigen ,deze woordenregen stoppen?
Zodat er weer klaarheid komt in mijn hoofd en ik uit kan rusten van deze emotionele storm.
En dan moet ik nog alles onthouden wat gezegd is, anders ben ik ongeïnteresseerd,
Ik wil me verdoven en vergeten.
— Marlon
S. Z. I.
Stilte zit in jezelf,
haal ze naar boven
om ze te begrijpen.
Macaber
De dans was macaber,
Het leven was goed,
De dood was ’t einde,
De smaak bitterzoet.
Zo de wind waaide,
Waaide mijn jasje,
Hoge bomen vingen veel wind,
Het pad volgde diepe dalen,
Ook een koning zonder kleren,
Stond in de kou.
Vaderlands liefde
Ze zeggen waar je wieg stond,
Daar is je vaderland.
Maar of het altijd zo voelt,
Dat is maar de vraag.
Als dat vaderland je niet aanstaat,
Wat voorstelbaar is
Voor landen als Israël, Rusland,
De VS, en vele meer,
Dan kies je liever voor een land
Waar je je thuis voelt,
Zoals ik voor kort in Nederland,
Begint ’t nu te schuren.
Wijze les
Het scheelde nog geen handbreedte,
Was geen centimeter te veel,
Zijn schaduw reikte net iets verder,
Maar daar zat hij niet mee.
Hij schoof een klein eindje op,
Dat was net iets te veel,
Het zat hem dus niet mee,
Maar zal ermee moeten leven,
Want iets anders zit er nu niet op,
Genoeg is genoeg, anders
Raak je van de regen in de drop.
Wijsheid komt met de jaren,
Is hem bekend,
Anders zit je op je blaren.
[ Uren alleen thuis ]
Uren alleen thuis,
voor mezelf zorgen, met tijd --
voor vipassana.
— Zyw Zywa
Verdriet
Ze zei: “ de waarheid
Ligt in het midden.”
Hij dacht: “wat krijgen we nou,
Wat ligt er dan
Aan de linker- en rechterkant?
Zouden aan d’ene kant leugens zijn,
Maar wat dan aan d’andre kant?”
Een antwoord kreeg hij niet
Tot zijn, én haar verdriet.
Bezinning
In de hectiek van mijn bestaan,
Leef ik met de waan van de dag,
Nauwelijks tijd om stil te staan
Het zinvol is ik ’t levenslicht zag.
De vraag wat is de zin van mijn leven,
Is dat wat ík daarvan vind,
Of hoe anderen daarover denken,
Of dat mij nu wel of niet zint.
Voor mij tellen vele redenen,
Te weten, dat ik twee vrouwen
Heel gelukkig heb gemaakt,
Nageslacht achterlaat op d’aard.
In mijn werkzaam leven en erna
Heb bijgedragen aan ’t welzijn
Van mensen, misschien zelfs aan
Hun geluk in hun leven.
Lezers van mijn geschriften plezier
Heb geschonken en misschien
Wat levenswijsheid of zelfs geluk,
Terwijl ik het met plezier heb gedaan.
Een moment van bezinning zoek je op de gekste momenten: aan het eind van een vol jaar, na een ingrijpend bericht, of gewoon op een zondagochtend waarop de vragen groter zijn dan de antwoorden. Veel bezoekers zoeken een korte bezinningstekst om een bijeenkomst, viering of vergadering mee te openen; de gedichten hier lenen zich daar goed voor, juist omdat ze uit het echte leven komen en niet uit een tegeltjesfabriek.
Stof tot nadenken
Bezinning kent vele tinten. Soms is ze beschouwend en grenst ze aan de filosofische gedichten, soms is ze verstild en verwant aan spirituele gedichten. Dichters die het accent leggen op levenslessen vind je ook bij wijsheid, en wie de balans van zijn eigen bestaan opmaakt, schuift op richting de levensgedichten.
Met meer dan zestienhonderd inzendingen behoort dit tot de rijkste thema’s van de community; er valt hier dus werkelijk iets te kiezen. Heeft het leven jou onlangs stilgezet? Deel wat je overhield aan die stilte en laat je gedicht hier lezen.