Schoonheid 2
Uiterlijk schoon
Is vergankelijk en slechts
Zichtbaar voor het oog.
Innerlijke schoonheid
Is blijvend en slechts
Alleen te ontwaren door
Een daarvoor
Openstaand hart.
Even stilstaan in een wereld die maar doordendert. Deze bezinningsgedichten en bezinningsteksten nodigen uit tot nadenken over wat er werkelijk toe doet, geschreven door dichters die zelf ook op zoek zijn.
Uiterlijk schoon
Is vergankelijk en slechts
Zichtbaar voor het oog.
Innerlijke schoonheid
Is blijvend en slechts
Alleen te ontwaren door
Een daarvoor
Openstaand hart.
Ons aller Appie lijkt tegenwoordig wel bijna een
uitdragerij... Wat vindt je er zoal en dan ook nog
eens dichtbij?
Vanwege het extra grote assortiment heb je vrijwel
een landkaart nodig! Zoveel geeft het aan aanbiedingen,
voor mij meestal strict overbodig. Uit pure nijd doe ik
maar aan sightseeing, zo allemachtig veel tijd ben ik kwijt.
Maar thuis ontdek ik tevreden dat ik het wel mooi allemaal
heb gefixst! Zo'n boodschappenbriefje is er niet voor niks.
Te elfder ure vergat ik wel een pakje slagroom. Juist bestemd
voor een lekker glaasje advocaat! Dán helaas maar zonder of
iets dat voor het moment nog even staakt!
Ben ik ík?
Is wie je bent
Wat je bezit?
Ik heb veel,
Ik heb een huis,
Ik heb een bed,
En ook een stoel,
Zelfs meer, ook een tafel,
En een auto en een fiets,
Ik heb diploma's,
En dat is niet niks,
Ik heb kinderen,
Maar geen vrouw,
Ach wat jammer nou,
Maar wie ik ben,
Dát weet ik niet.
Wegen in mijn brein
Kronkelen oneindig veel,
Ik er steeds verdwaal,
Mijn weg nooit vinden kan.
En toch kom ik niet over
Als d’één of andre dwaas,
Die de weg kwijt is,
Van het padje is geraakt.
Soms poneer ik zelfs
Uitspraken waar anderen
Versteld van staan,
Dan ziet men mij zelfs voor
’n Soort Wish Kid aan!
Ik heb een slimme deurbel aangeschaft
zo lekker handig met de bezorger communiceren
ook al ben ik elders in het land
doe het maar in de groene bak
ik kan nu ook de straat in de gaten houden
welke onverlaten mijn huis passeren
Bijna de hele buurt is nu voorzien
zodat niemand ongezien
door ons wijkje kan lopen
of hoe laat de buren thuiskomen
Ik krijg toch een ongemakkelijk gevoel
bij zoveel surveillance in de stad
techbedrijven worden op deze manier gevoed
met data die ze gebruiken voor hun eigen gemak
Als alles en iedereen wordt vastgelegd
waar blijft dan onze privacy en autonomie
als er een wisseling plaats vindt van de macht
en veiligheid omslaat in controle en correctie
Ik laat me niet meer angstig maken
doe niet meer mee met Big-tech Brother
ben voortaan thuis als de bezorger komt
ik heb nu weer een bel met een simpel ding-dong
Een dominante vader
Een dominante psychiater
Daarvan krijg je een kater
Je zou begrip verwachten
Hebt ook eigen gedachten
Zeker een reden voor klachten
Ze zetten je op verkeerd spoor
Hebben ze dat dan wel door
Hadden geen luisterend oor
Isaac
Aardigheid is passé
kwaadaardigheid baant zich een weg
door de kamers van vrees
Ik heb me met canvas
laten overtrekken en
er stekels opgezet
Geharnast sta ik nu
met een glimlach
onder mijn arm
Voor wie het horen wil
overleven de zachte woorden onderhuids
weven een weids web van zinnen
Eens zal toch dit mycelium
via poriën van liefde
onze hardvochtigheid
overwinnen
Eindelijk de zondag waarop ik me verheugen mag...
Ik houd van gezelschap om me heen. Maar een halve
dag alleen? Iets waarin ik heel graag wel voorzag.
Die absolute stilte, hooguit een pen die al schrijvend
krast... De zo gewenste vrijheid, die mij als een
makkelijke schoen dan past.
Soms ook wel is het een bende om me heen...
Een kniesoor echter die daarop let, het liefste
verdween. En met een verrukkelijke kop koffie erbij
beleef ik menig fijn uurtje, zomaar dat de klok die
weg tikte. Ik vier het leven ditmaal helemaal alleen.
Een stilte van binnen die verwondert
Terwijl het daarbuiten zo dondert
Door het geweld van de mensen
Met op zichzelf gerichte wensen
Wanneer gaan onze ogen open
Over de route die we als maar lopen
Voor het moment van de Zijn terugkeer
En zicht op de weg van onze Heer
Ongelooflijk
niet te bevatten
Dat je medemens
je zo kan tarten
Alle gegevens
van mijn jouwweb
zijn uitgewist
Vanwege veiligheid
heb ik uit securiteit
Alles aangepast en
helemaal verfrist
When making mistakes,
it is important to realize
that every step leads towards a better future
And away from the past.
Ik zie tegenwoordig minder vaak een hollend
mens voorbij gaan. Niet zozeer uit haast, maar
door puur plezier in een duur en wat chaotisch
bestaan...
Voorzien van een simpel t-shirt in een gedekte
kleur en daarbij een passende korte broek aan
Sandalen met korte stokken tegen mogelijke
blaren...
Gáán dus met die banaan. Ik mis soms heel
pijnlijk dit korte vermaak. Soms nog vergezeld
van een baby in een wandelwagen; die schatert
het uit! Het geeft inmiddels wel weer -andere-
bezigheden. Na verloopt van tijd ook dat dan
staakt. De mens verzint heel wat als geldmiddelen
tekortschieten... Komt tijd, komt zeker ook raad!
Soms is het beter
te bewegen
langs een lineaal
om uit dit doolhof
te verdwijnen
Soms is het beter
te lopen
met het kompas
In de hand
om de overkant
te bereiken
Soms is het beter
te kijken
vanuit je oogschaduw
zodat je het tegenlicht
kunt verdragen
Soms is er geen beter
maar blijf je zitten
met verborgen vragen
Ik keek niet in de afgrond neer;
de afgrond keek in mij.
Hij telde mijn herinneringen,
mijn spijt, mijn ongezegde woorden,
en glimlachte
alsof hij mij al jaren kende.
Sindsdien draag ik stilte
als een tweede huid
Heel even weer wat dieper ademhalen
nu de morgen nog jong is
en de temperatuur draaglijk.
Het leven gaat verder:
de uren, de dagen, de seizoenen
maar ook de vakantie en de vrije dagen.
Misschien plannen moeten wijzigen
door ziekte van dierbare mensen,
die gelukkig weer wat beter zijn.
Het leven hebben we niet in de hand
en dat zorgt voor verrassingen
in positieve maar soms ook negatieve zin.
Laat ons maar dankbaar zijn
voor zoveel ons onverdiend gegeven;
wat heerlijk dat we mogen leven!
Een moment van bezinning zoek je op de gekste momenten: aan het eind van een vol jaar, na een ingrijpend bericht, of gewoon op een zondagochtend waarop de vragen groter zijn dan de antwoorden. Veel bezoekers zoeken een korte bezinningstekst om een bijeenkomst, viering of vergadering mee te openen; de gedichten hier lenen zich daar goed voor, juist omdat ze uit het echte leven komen en niet uit een tegeltjesfabriek.
Bezinning kent vele tinten. Soms is ze beschouwend en grenst ze aan de filosofische gedichten, soms is ze verstild en verwant aan spirituele gedichten. Dichters die het accent leggen op levenslessen vind je ook bij wijsheid, en wie de balans van zijn eigen bestaan opmaakt, schuift op richting de levensgedichten.
Met meer dan zestienhonderd inzendingen behoort dit tot de rijkste thema’s van de community; er valt hier dus werkelijk iets te kiezen. Heeft het leven jou onlangs stilgezet? Deel wat je overhield aan die stilte en laat je gedicht hier lezen.