INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Tweegedicht

Tharukshan en Fleur

Vergenoegd kijkend, hangen zij onderuit,
zij hadden het pesten tot cult verheven
de gevolgen waren hen om `t even.
Dus pestten zij dag in dag uit.

Het geeft hen een gevoel van macht
de meisjes vinden hen evident
als pester juist een hele vent;
als elk ander er om lacht.

Steeds storten zij zich op hun prooi
niets en niemand ontziend
het is hun prooi die het verdient
de reacties vinden zij o zo mooi.

Maar voelen zij nu enig schuldgevoel
nu zij staren naar zijn lege stoel
door die open plek in de klas
wordt het nooit meer zo als het was.

Tharukshan en Fleur
voor jullie had het leven geen enkele kleur,
toch vind men in pesten steeds weer gein
dus zullen zij niet de laatsten zijn.
Fleur Een sprong een schreeuw
wielen die remmend knarsen
te laat, het is voorbij.
Wat rest is het geschrei.

Geschrei van kinderen
die dit niet konden verhinderen.
Die `t hun gehele leven
steeds weer zullen beleven.

Slechts rest een schrift met namen;
van hen die elke dag luisteren naar Gods woord.
Zonder dat het wordt gehoord.
Haar elk levensgeluk ontnamen.

Mogelijk komen zij in elke warme zonnestraal
en in een sneeuwvlok die valt
zo ook in iedere druppel regen
de beeltenis van haar tegen.

Haar wanhoop was zo groot
voor haar werd het een gegeven
het geluk vond zij niet meer in het leven
zij zocht het in de dood
Dd J.
www.dichteronderdemolen.eu

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 13-01-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Dolf de Jong
Actief sinds: 26-12-2015
Informatie bij het gedicht:

Ter nagedachtenis aan hen die door het pesten zijn bezweken.
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Tweegedicht’ van Dolf de Jong zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.