De vrouw en De man
De vrouw,
Het eeuwige symbool
Van schoonheid,
Vruchtbaarheid, moederschap,
Liefde en erotiek,
Zonder wie geen kinderen,
Nageslacht niet kan bestaan,
Door mannen vereerd en aanbeden,
Als ’t goddelijk zijn.
De man,
De jager, krijger, minnaar,
Verwekker nageslacht,
Symbool van kracht,
Beschermer,
Van vrouw en kinderen,
Huis en haard.
Bewustwording van de mensheid
Er verandert pas iets als mensen wakker worden, in hun eigen hoofd, in hun eigen straat. Deze gedichten over bewustwording houden de mensheid een spiegel voor: hoe we leven, wat we kapotmaken en wat er anders kan.
Perspectief
Wij leiden hier een eeuwig leven
En denk niet dat ik lieg
Bekijk het maar eens even
Door de ogen van een eendagsvlieg
When we’re
I keep dreaming of you darling
I’m still wandring in the rain
While i think about the old days
When we’re laughing through the pain
Your eyes keep getting bigger
And your smile still said the same
I can see a thousand memories
When i see my girl again
I’m still waiting for the old days
And then we’ll look back to today
Thinking what we could’ve done better
It will never stay the same
Adapteren
Je hele leven ben je aan het adapteren
Je blaas en je motoriek aan het beheren
Je gedachten aan het pareren
Je reflexen aan het controleren
Aanpassen aan je omgeving
Is ook zo een controle ding
Je vaardigheden verfijnen
Je emoties laten verdwijnen
Je voortplanten als konijnen
Is geen voorbeeld voor de zijnen
Aan het meten met de zijnen
Lijkt belangrijk maar soms onverantwoord
Als jezelf gedraagt zoals het hoort
Gaat vaak ten koste van jezelf
En is niet altijd zoals je bent
Maar dan ben je wel een vent
Liefde en geweld
Toen de teerling is geworpen,
Schonk zij mij haar lach,
Liet me proeven van de nectar
Van haar roze rode lippen.
Mijn wereld is tot aan d’einder
Gevuld met al haar liefde,
Waarin ik me aan laven mag,
In de geur van mirre en jasmijn.
Maar mag ik mijn ogen sluiten
Voor alle onmenselijkheid
Van de wreedheid van mensen.
Het verkrachten van onschuldige
Vrouwen en kinderen
Om macht en financieel gewin?
Weg naar Vrede
Tegenwoordig leeft iedereen met de klok: hebben allemaal haast. Steeds minder tijd voor een gesprek.
Goede communicatie belangrijk.
Het het vermindert stress/frustratie.
Agressie frustratie: die niet goed is verwerkt.
Wanneer frustratie wordt begrepen.
Behoren oorlog/agressie tot het verleden.
Verrassing
Op deze sombere bewolkte dag,
schijnt de zon uitbundig in ieders hart.
De hartslag is helemaal van slag,
wat wordt verwacht iets dat verwart.
Helaas niet bekend waardoor ’t komt.
Echt geen flauw idee, waarom zo blij.
Als er al wat naars was, nu verstomd.
Iedereen van alle naars helemaal vrij.
Vreugdezang uit volle borst,
over al het mooie op deez aard.
Alle ’s mensen harten dorsten
naar wat voor hen is bewaard.
De verrassing die op hen wacht,
laat harten huppelen van vreugd.
Dat was absoluut niet verwacht,
het doet ieder daarom veel deugd.
Ik heb alleen geen idee wat het is.
Dat maakt toch wel wat ongerust.
Misschien heb ik het wel mis
heeft mijn lust me in slaap gesust.
Stylefiguur
O wat een prachtige jurk
En een stijl figuur
Je bent een stylefiguur
echt heel speciaal en duur
een kleurplaat met gouden randen
oogverblindende witte tandjes
we klappen vrolijk onze handjes
voor jouw mooie stylefiguur
maar o wee en ach nee
wanneer de lampen eindelijk dimmen
je weet niet waar je moet beginnen
want schitteren deed je elk uur
Zo zielig en zuur
twijfels sijpelen naar binnen
kruipen traag maar onbevreesd
langs de oude spiegelmuur
dwaal stijlvol door je geest
en hoor de klokken tikken
en toch zit je daar alweer
Op de vloer, alleen en moe
stoer je tranen weg te slikken
Moederschap
Nooit verwacht of gedacht dat ik ooit moeder zou mogen worden, en al helemaal niet op de manier waarop. Zo snel, zo onverwachts, zo onvoorbereid. Het is het allermooiste en het allermoeilijkste wat ik ooit heb meegemaakt in mijn leven. Het voelen en het ervaren van het groeien van een klein mensje in je, kan je alleen begrijpen en snappen als je dit zelf ook hebt ervaren, maar voor elke moeder is dit een uniek gevoel. Ik voel me dankbaar, enorm gelukkig en gezegend met mijn dochter, zij is het beste wat in mijn leven is gekomen.
Alleen naast al dit geluk, ben ik ook mijzelf helemaal verloren. Voor iemand die al problemen had met haar eigen identiteit, is deze nu al helemaal kwijt. Wie ben ik naast moeder en partner? Wie of wat blijft erover als ik alle lagen van mijzelf afschil? Wie ben ik nog, als ik geen partner meer ben voor mijn man? Wie ben ik nog als ik geen moeder meer ben van mijn dochter? Wie ben ik nog als ik geen dochter, vriendin, collega of familielid van iemand ben? Ik heb geen idee meer.
Ik ben mijzelf kwijt. Mijn partner begrijpt mij niet, mijn dochter heeft het niet door en voor de buitenwereld laat ik niks merken of zien. En probeer dit gevoel maar uit te leggen aan je man, of aan iemand die dit niet ook ervaart of heeft ervaren. Want je staat er toch altijd?
Mama! En je staat er.
Schat? En je bent er.
Beste collega.. En je doet het.
Dochter.. en je luistert.
Lieve vriendin, en je entertaint.
Maar wat doe of zeg ik tegen mijzelf?
Even snel de deur uit, geen tijd voor m’n haren te doen.
Even snel iets doen, geen tijd om mijzelf in de spiegel te bekijken.
Even snel iets regelen, geen tijd om fatsoenlijk te eten, of überhaupt te eten.
Even snel leven, maar mijzelf compleet vergeten.
Wat wil ik? Wie ben ik? Wat doe ik?
Ik heb werkelijk waar, geen idee meer.
Filosofisch probleem
Naar de zin van het leven
Is eeuwenlang gezocht,
Door filosofische denkers,
Doch nooit gevonden,
Wijl het ontbreekt,
Althans het ligt (nog) niet
Klip en klaar op ons bordje.
Om te leven
Pijpensteelt soms de regen,
Brandt soms de zon, en zo
Fladderen vlinders enkle dagen,
Leven schildpadden heel lang.
De mens, en met haar
Bijna alle leven, vergaat,
Als we doorgaan op
De ingeslagen weg en
We ophouden ons
Te verwonderen
Over het wonder,
Dat we leven noemen.
Begin tot eind
In den beginne, Gods woord,
Was alles nog ledig, ongestoord.
De eerste woorden toen gehoord,
Akke, akke, ’s mensen woord.
Daarna volgden vele meer,
Vele talen, dialecten aangeleerd,
Het doorleefde doorverteld,
Dat leek allemaal niet verkeerd.
Maar, ook snode zaken,
Moord, doodslag en dies meer zij,
Bleken bon ton te geraken,
Vullen menig bladzij.
Waar moet dit heen,
Hoe zal het d’mens vergaan,
Dat weet geeneen,
Vrees alles gaat naar de maan.
A tiny hut so full of love
That shines upon us from above
No need to ask or beg or pray
It's just "my Baba*" that I say
From the heart in silence sweet
It is as Friends that we meet
From mind to mind
one of a kind
Unique and loving, no demands
A mind that fully understands
The value hidden inside of me
It educates and helps me see
It fills the soul
and makes me whole
It lets me be
Om Shanti**
Spiegelbeeld
Soms spreek ik mijn spiegelbeeld.
Dat werkt motiverend.
Alles op een rijtje gezet: letterlijk voor mezelf.
Denken vanuit eigen perspectief.
Altijd een reden: waarom je doet wat je doet.
De reden komt ergens vandaan.
Een man mag zijn vrouw niet slaan.
Maar waar komt het vandaan?
Had hij geen reden: had hij het niet gedaan.
Je moet ergens vandaan komen: om ergens naartoe te gaan.
De Herinnering Blijft
Wanneer iemand overlijdt gaat er niet alleen een ziel verloren. Ook een stuk kennis, intelligentie en ervaring.
Herinneringen leven voort in de geest van een ander.
Wonderen bestaan niet. Vertel mij wat het leven is?
Het begint bij de geboorte. Tot je aarde weer verlaat.
Leven: het wonder dat echt bestaat!
Tussen IJs, Olie en Macht
In het rumoer van tweets en torens van goud
loopt Donald Trump door het wereldse woud.
Woorden als bliksem, luid en snel,
ze waaien tot aan Venezuela’s spel.
Daar zindert de hitte, olie en pijn,
dromen die wachten op morgen misschien.
Een land vol verhalen, zwaar en fel,
gevangen tussen hoop en machtsgeweld.
En dan, ver weg, onder ijs en licht,
ligt Groenland stil in poolse plicht.
Gletsjers fluisteren traag hun tijd,
onaangedaan door politieke strijd.
Drie plekken, één aarde, zo vreemd verbonden,
door macht, door dromen, door oude gronden.
De wereld draait, soms koel, soms heet,
terwijl de toekomst haar verzen meet.
Bewustwording is een groot woord voor een klein moment: de seconde waarin je iets ineens écht ziet. De dichters in deze verzameling proberen dat moment bij hun lezers uit te lokken. De een doet dat met een aanklacht, de ander met een zachte vraag, een derde door simpelweg te beschrijven wat we met z’n allen normaal zijn gaan vinden.
Het thema raakt aan veel kanten van het leven. Wie vooral stil wil staan bij zichzelf vindt verwante verzen bij bezinning en persoonlijke groei; wie de blik op de wereld richt, herkent de urgentie van de gedichten over het klimaat. En voor wie liever eerst denkt en dan voelt, liggen de filosofische gedichten in het verlengde.
Met ruim vijftienhonderd gedichten is dit een van de grotere themacollecties op de site, het bewijs dat veel dichters zich niet neerleggen bij hoe het gaat. Zie jij iets dat anderen over het hoofd zien? Schud je lezers wakker en plaats je gedicht tussen deze stemmen.