In neergeslagen blik
er dwarrelenschaduwen langs de zon
handen die ik niet kan grijpen
ogen die me mijden
in neergeslagen blik
of afgewend gezicht
helder waren wegen
kleurrijk de contacten
en warm de harten
totdat schaduw viel
de zon verbleekte
en de kou opkroop
ik had mezelf
bloot gegeven in het licht
van een verboden leven
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.