Met pijn en bloed
gemompel in mijn kopherrie in gedachten
ik schreeuw al donder op
denken moet maar wachten
emoties vlammen rood
woede zit achter mijn ogen
wil veel liever dood dan
steeds die ruzies te gedogen
nooit is het stil
soms rustig aan als ik
weer met mijn hoofd
tegen de muur ga slaan
met pijn en bloed
voel ik weer leven
dan zijn ze stil en bang
helaas maar voor heel even
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.