Stilte in je ogen

 je kleine witte hand
 gespreid de vingers
 die meer vragen
 dan je dragen kunt

 je houding is verkrampt
 door stilte in je ogen
 je telde toch niet mee
 jouw waarheid was gelogen

 ze grepen wel je lijf
 verzwegen nooit hun eisen
 belaadden je met schuld
 en lieten je geweten krijsen

 ze haalden angsten op
 die je betaalde met je zwijgen
 de pijnen die je leed kwamen
 niet alleen maar van het dreigen

 je bent gevlucht en
 toen jezelf gaan haten
 niet om wat zij doen, maar om
 wat jij, zou hebben nagelaten

 het gif heeft jou
 als kind vermoord
 maar in hun ogen ga je
 lezen wie er schuldig wordt