ME ZELF NIET ZIJN

Jeroen Sebastiaan

ME ZELF NIET ZIJN.

Soms maar laatst iets te vaak.
En het weer niet goed gaat.
Sta ik zielloos op.
En Een spiegel weer spiegelt.
Maar dan zonder spiegelbeeld.
En toch lijkt iets me aan te kijken.
Ik zie hem al zo lang.
Maar hoe langer ik kijk.
Hoe minder ik hem begrijp.
Iedere dag kijkt hij anders.
Ik lees zijn gedachten.
En herken de dromen van de nacht.
Het verzacht maar het helpt niet.
Ik schreeuw tegen hem.
En Wat hij doet is terug schreeuwen.
Hier sta ik dan blij te zijn.
Maar hoe.
Dit spiegelbeeld is niet van mij.


Over dit gedicht 

Geplaatst op: 02-09-2025

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 0
Aantal beoordelingen: 0

Over deze dichter

Jeroen Sebastiaan (Actief sinds: 26-08-2024)


© Op dit gedicht 'ME ZELF NIET ZIJN ' van Jeroen Sebastiaan zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.