Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Ontrouw

Hoe kan ik dit ooit uitleggen?
Hoe het voelt, hoe het is
Hoe het ging, wat ik mis
Wat ik bedoel als ik zeg
Dat mijn hart niet meer hetzelfde is
Dat mijn hart niet meer van liefde wist

Wantrouw is een duivel’s kind
Die één wordt met gebrokenheid
En langzaam, brullend stil
Je ziel en adem overneemt
Maar het bevechten wil je niet
Het redt je immers van de pijn
Die je voelde toen ze zei
Dat zijn lippen haar raakten
In plaats van die van jou

In plaats van die van mij
In plaats van die van mij…

Dat zijn hart haar hart bekuste
En jouw hart zegt zelf hardop
Liever dood dan dit ooit weer
Liever nooit dan nog een keer
De kans om dit te voelen
Het ongeevenaarde blok beton
Drukkend op je borstkas
Elke minuut van de dag
Zeggend dat je niet ademen mag
Want elke hap met zuurstof
Is als hout op het vuur
Dat je hart vernietigend vervult
En elke noot van een melodie
Gezongen door de romantiek
Is als azijn op een wond
Die nog veel te open stond

Hoog klom ik in een boom
Met tranen in mijn hart en oog
Nooit weer, nooit weer, nooit weer
Vechtend tegen de pijn
Wetend dat mijn liefde
de liefde had vermoord
Niet meer, niet meer, niet meer

Maar toen kwam jij,
Zachtjes naar me toe
En mijn hart die werd verliefd
Ook al wilde ik het niet
De liefde die maakt blind
En doet je je verleden vergeten
En al de pijn die je ooit voelde
Verdwijnt met een kus
Maar het verzesde jong
Van Lucifer geeft niet op
En geeft je weinig rust
Als hij wantrouwend sust

Dus liefste, weet
Ik hou van je
En vecht met al mijn kracht
Tegen zijn duivelse macht
Maar soms ben ik te zwak
En laat ik hem met gemak
Mij verleiden met zijn woorden
En voel ik me verloren
En ben ik bang dat jij ook
Zal vallen voor een ander
En je beloofde dat nooit, niet zo
Maar lief ik kan niet anders
Ik ben bang dat jouw gevoelens
Die van mij zullen vergeten
Of dat die van mij
Via jou op de liefde zullen wreken
Dat mijn hart toch weer zal breken
Ik weet niet, lief, of ik dit nog kan
Hou stilletjes mijn hand
Teder vast

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 09-08-2016

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Leon Kooijmans
Actief sinds: 09-08-2016
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Ontrouw’ van Leon Kooijmans zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.








Om dit gedicht toe te voegen aan je favorieten dien je ingelogd te zijn. Log dus eerst in op de website. Als je nog geen account hebt, maak dan een account aan op deze website.