Stilte
Het leven ontnomen, dromen verloren.
Het metaal van kogels doorboort het jonge lijf.
Lichamen raken de grond, verzengen de
vloer met bloed.
De dader blind voor eigen tragedie.
Niets ontziend doof voor schreeuwend geluid.
Zacht gekreun wegzakkend in het niet meer zijn.
Geen kindergelach, slechts harde knallen vullen de ruimte.
Gevolgd door doodse stilte.
Het metaal van kogels doorboort het jonge lijf.
Lichamen raken de grond, verzengen de
vloer met bloed.
De dader blind voor eigen tragedie.
Niets ontziend doof voor schreeuwend geluid.
Zacht gekreun wegzakkend in het niet meer zijn.
Geen kindergelach, slechts harde knallen vullen de ruimte.
Gevolgd door doodse stilte.
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.