Van ouden die voorbijgaan

Joris Olivier



’t Zachte gereutel van d'oude man
stond haar bovenmatig tegen,
ze zei er daarom iets van,
vergeleek ’t met drenzige regen.

D'oude man kroop in z’n schulp,
zijn vruchtloze roep om hulp,
in de stilte nauwlijks hoorbaar,
vanwege ’t aankomrnde gevaar,

zij met één ferme pennestreek
hem veegde van de kaart,
beoogde z'n doodsteek,

vond hem niet de moeite waard,
dat vond ie niet zo erg als ’t leek,
hij nu in d'eeuwigheid staart.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht 

Geplaatst op: 15-06-2024

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘Van ouden die voorbijgaan’ van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.