zwerver
drinkt zich kachel
tegen de kou
die vochtig is
en tergend
zijn zingen een geneurie
met dichte mond
ontbreken van zijn tanden
hij hoopt dat hij de lente haalt
zodat hij in haar warmte
een laatste bad kan nemen
"zomaar sterven zonder iemand
met je lakens van papier "
Afscheidsgedichten
Afscheid nemen doen we vaker dan we willen: van mensen, van plekken, van hoe het was. Deze afscheidsgedichten geven woorden aan dat loslaten, soms bij een overlijden, soms bij een vertrek of het einde van iets moois.
Zonder onderscheid
Gisteren lachte hij nog,
Vandaag is’t lachen hem vergaan,
Duistre wolken overal,
En dat alles komt door haar.
Alle lief en leed
Voorbij, voorgoed verleden tijd.
Liefde kent ’n hoge prijs,
Die eens moet worden betaald,
Hades kent geen genâ,
Elke oversteek
Wordt door hem verhaald.
zonder omzien
ik heb jou
een enkele reis
paradijs gegeven
omdat ik weet
dat jij mij
daar vergeet
ben alleen
hier gebleven
op weg
naar de hemel
die ik mezelf
heb beloofd
in het bestaan
krijg je nooit
iets voor niets
ik moet gaan
zonder omzien
de rest laten staan
wil melker
09/05/2017
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Zonder jou
De wereld is zo wonderlijk leeg zonder jou
Er staat maar zo weinig meer in
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw
Waarom? Wat heeft het voor zin
De Merel zit zachtjes te zingen in het groen
Voor mij hoeft hij heus zo zijn best niet te doen
De wereld kon vol van geluk zijn zijn, maar nou:
leeg zonder jou.
— Lydia
Zonder honing
We dronken thee zonder honing
Het gesprek vlotte niet
Wat zei je? vroeg ik
en hij zei het nog een keer
Wat zou hij bedoelen? Ik zocht
houvast en rekte het uitblijven
van duidelijke gedachten
door wat rond te kijken
In de barspiegel zag ik een draad
van mijn sjaal op mijn jas
die leek op een kras
Het heeft geen zin om te praten
als jij zo doet, dan ga ik
zei mijn vriend en hij ging
Een kwartier later stond ik op
De thee was koud geworden
— Zyw Zywa
Zonder afscheid
Als een paardenbloem pluisje ging je van ons heen
We zullen je altijd met veel liefde blijven gedenken,
als een zonnestraal en een van onze mooiste geschenken
Mooie herinneringen hebben we jouw te over
Verdrietig zijn we wel dat je nu van ons weg bent
Zover....
Heb vertrouwen, we treffen elkaar altijd weer.
Zomaar gaf ik je een hand
en keek ik je nauwelijks aan
zomaar een kus op je wang
gewoon omdat we dat deden
zomaar kwam ik
even kort bij je langs
zomaar een borreltje
zonder reden
zomaar praatten over vroeger
over een crisis die ik niet kende
over oorlogsellende
en over vakanties aan zee
zomaar zei ik
dag pap
ik moet gaan
zomaar
ik had geen idee
Zoek me in het Duister
Houd je hoofd laag.
Vertrouw op mijn stem, stel geen vraag.
Kijk me niet in de ogen.
Anders zou je me niet geloven.
Zoek me in de duister.
Hoor je mij gefluister.
Die je moed in spreekt in de nacht.
Ik houd voor je de wacht.
Ontmoet me in de duister.
Luister naar het gefluister.
Ze vertellen ons verhaal.
Het leek heel wat maar is eigenlijk heel banaal.
houd je hoofd laag.
Vertrouw op mijn stem, stel geen vraag.
Kijk me niet aan.
Want anders kan ik je niet laten gaan.
Zoek me in het duister.
Luister een laatste keer naar het gefluister.
Bruggen zijn verbrand.
De weegschaal is naar het licht gekant.
Een hele weg voor de boeg.
Voor vaarwel nog veel te vroeg.
Maar het is tijd.
Voor het afscheid.
Was het waard?
Me zo lang in jou schaduw bewaard.
Houd je hoofd laag.
Vertrouw op mijn stem, stel geen vraag.
Kijk me aan
Wanneer je me laat gaan.
zo zal ik zijn
zomaar kan ik
niet vergeten
er zijn teveel
herinneringen
mijn hoofd, mijn hart
ze doen gewoon
zoals het hoort
ik kan ze niet bedwingen
maar dat hoeft ook niet
even denken aan
even glimlachen om
ik laat het toe
en als het over is
en mijn gedachten
mogen rusten
want ze maken moe
dan weet ik
dat het over gaat
als morgen
de dag mij nieuwe inzichten geeft
zoals het leven leeft
zo zal ik zijn ..
Zo te zijn als sterven
In blakend goud ontmoet ik jou
aan het eind van mijn eerste levensjaar
al zie jij er ouder uit geef ik
je toch mijn hand en vraag je
om voor even mijn moeder te zijn
niet te lang, want moeders sterven
voor je ze kent en het geluk
wat ik lees in het venster van mijn
buurman is gelijk vaders troef, de kaart
die hij nooit heeft gehad
afscheid heb ik al genomen
maar ik weet alleen nog
niet van wie
zo anders dan
ik zal zingen
in alle stilte
en bloemen geven
die onzichtbaar zijn
met mijn ogen dicht
naar schoonheid kijken
en voelen hoe hard ik
van de daken
schreeuwen wil
hoe ik zonder jou
zo anders ben
dan alleen maar
tranen en pijn-
©gilly20171216
— Gilly
Zij zaaide uit het niets angst!
Zij zide opeens angst, onrust en ongeloof
Scheldend en tierend bedacht zij dat die
tas dáár haar toebehoorde Dit was níet
het geval...
Verruild was die al rap, zij besefte eigen gedrag
niet Schoppen en slaan was het veelal
Veel consternatie bij ánderen, dat wil je niet
weten... Het besef dat zíj straks niets meer zal
weten!
Ondanks eigen voornemen was ook ik best bang
Ik zat bijna vooraan, vrijwel eerste rang
Goed opgeleide mensn wisten hier doelmatig mee
om te gaan
Zij moet hier overduidelijk wég, hoewel zij het niet
helpen kan... Anderman's belangen tellen immers
ook en hopelijk voor lang.
Dakoyria, 2022.
— Dakoyria
Zij komt nog precies één keer...
Zij komt nog maar één keer voor mijn kousen,
die lieve vrouw uit het bollengebied
Zij die mij vandaag als laatste op haar route
ziet... Als vanouds daar, die trouwe griet
Het is heerlijk om nog wat bij te praten
Na de benodigde handeling laat ik haar gaan,
tamelijk gelaten Zij die na verloop van tijd net
als zovelen, tot herinnering wordt
Een laatste keer nog maar, aan haar uitstekende
hulp heeft het nooit geschort.
— Dakoyria
Zielepijn
Soms laat ik je in me toe
Maar alleen als ik het wil
Soms droom ik achteruit
Staat mijn leven even stil
Soms is er het besef
Hoe mooi het toen toch was
Soms begrijp ik dingen
Heel veel later pas
Soms dringt het tot me door
Hoe anders het had kunnen zijn
Ja soms, heel soms
Laat ik je toe
Maar nog altijd
Doet het pijn
Ziekenhuisbed in de woonkamer
Het heet zij schijnt te liggen in een specifiek
ziekenhuisbed Speciaal voor haar nog in
de woonkamer neergezet
Zij wacht nu vrijwel roerloos op de dood
Palliatieve sedatie dat nog enige uitkomst
bood
De tam tam is reeds rondgegaan Feitelijk
genomen is zij al bij ons vandaan
Afscheid nemen konden we helaas niet
Immers: totaal niets wisten wij van dit stille
verdriet.
Dakoyria, 2022.
— Dakoyria
Loslaten in woorden
Een afscheidsgedicht hoeft niet altijd over de dood te gaan. We nemen ook afscheid van een collega die vertrekt, van een huis, van een levensfase die voorbij is. Wat al die momenten delen, is dat je iets moois wilt zeggen voordat je loslaat: een dankbaar woord, een herinnering, een wens voor wat komt. Voor het ene afscheid past een kort vers, voor het andere een langer gedicht. Een zelfgeschreven tekst maakt zo’n moment persoonlijker dan een standaardkaart, of je hem nu voordraagt of in een boekje schrijft. Zo geef je een moment van loslaten iets blijvends om aan vast te houden.
Gaat het om een definitief afscheid, kijk dan bij de overlijdensgedichten. Zoek je steun bij het gemis, dan bieden troost en bemoediging en verzen over verdriet houvast. Alle gedichten zijn eigen werk van onze dichtende leden.
Heb je zelf ooit een afscheid in woorden gevangen? Plaats je gedicht; misschien helpt het een ander bij het zijne.