De Arts Doet Zijn Best

Toen jongheid onze lichamen bezat
Ademden we zorgeloosheid
We hieven een eeuwigdurend lied
Die echo duurt nog altijd voort

Toen jeugd onze lichamen onderdompelde
Elke plek werd op een avontuur onthaald
Niets kon ons van gedachten doen veranderen
We lieten bij iedere stap frisheid achter

Toen de jaren vat op ons kregen
Kregen we onze rol toegewezen
Met de tijd werd de spot gedreven
De horizon van toen was dichtbij

Toen de tijd inspraak duldde
Praatte mijn rug hem naar de mond
Haar gezicht stribbelde niet langer tegen
Met z’n tweeën is niet langer spannend

Toen de tijd aandrong om te vertrekken
Had hij mijn vrouw al verleid
Straks stoppen mijn longen vanzelf
De arts is heel bekwaam