Droogte

Eens stond het water ons aan de lippen
Nu laten wij het uit onze rivieren glippen
Dit legt veel van ons verleden bloot
Landbouwers verdienen zo geen droog brood

Verzilting raakt de wortels van onze gewassen
Tuinders dreigen te verkassen
Onze dijken voelen zich gespleten
En worden door de droogte uiteengereten

Leven wij straks in een Europees woestijn
Waar Sahara zand onze achtertuin vormt, en af en toe ons huis bestormt
Voor kinderen is een zandbak fijn

Ook woonboten vallen droog
Op de bedding van de rivier
Hun achtertuin raakt uit zicht
De boot bezwijkt onder het gewicht

Een reisje langs de Rijn
Is voor anderen de pijn
Het reizen kende geen grenzen
Nu hopen zij dat het flink gaat plenzen