Actualiteit & nieuws

AZC protest

D’actievoerder sloeg in wilde weg
Om zich heen.
Ging als ’n bezetene te keer,
Had maling, of geen erg
Om wat zijn gedrag bracht teweeg.

‘n Agent kon ’t wilde gedrag
Niet langer aanzien, sommeerde hem
Zijn gedrag onmiddellijk te staken,
Hij anders met hem korte meppen
Zou maken en de vloer aan zou dweilen.

D’actievoerder had geen oor
Voor wat de agent zei en ging door
Met zijn onbesuisde gedrag.

Met één welgemikte karateslag
Ging d’actievoerder neer
En werd toen door andre actievoerders,
Genadeloos nagetrapt.

De agent kon dit niet aanzien,
En brulde luid, nu is het uit!
Hij belde de ME, die greep in
En gaf d’actievoerders van Jetje,
En sloeg ’n eind aan d’actie.

Tijd voor Taal 29 september 2026

Stop

Stop, met zeggen dat we mogen zijn wie we willen zijn.
Als ik écht een keuze had, denk je dan dat ik hier vrijwillig voor zou kiezen?

Ik wil niet elke dag uitgescholden worden.
Ik wil niet een scheldwoord in jouw vocabulaire zijn.
Ik wil niet in elkaar geslagen worden, gewoon, om wie ik ben.
Ik wil niet gekleineerd worden door religie of een politieke ideologie.
En ik wil wie ik ben, ook niet ‘door jullie strot duwen’. Ik ben het liefst
helemaal niet met jullie bezig.

Maar jullie wel elke dag met mij—
Of met hem,
hen,
of haar.

Moet ik dan stil zijn? Zwijgen?
Dat is nogal zwaar.

Ik weet dat het probleem niet ligt bij diegene die zeggen dat we ‘mogen zijn wie we willen zijn’. Maar bij diegene die ons niet accepteren dring ik toch niet binnen, daarom richt ik het op jullie;

In de hoop dat acceptatie dan wel zal winnen.

Politieke domheid

Verdraagzaamheid en individualisme
Zijn bepaald geen vrienden.
Het ikke, ikke, wordt steeds meer
Bon ton, het nieuwe normaal.

Politici die aan de democratie danken,
Dat ze naast een mooi inkomen,
Ook aan het orgel draaien van ’t land,
Zijn voor ons ’n voorbeeldfunctie.

Helaas, helaas is de realiteit anders,
Ter rechterzijde wordt ’t ikke
Als credo er bij ons in gehamerd,
Maakt de rijken nog rijker,
En de minder bedeelden, het gros,
Moeten daarvoor dokken.

Ook de tolerantie jegens minderheden,
Een absolute voorwaarde
Voor een stabiel democratisch bestel,
Raakt in de vergetelheid.

Democratie en veiligheid staan op ’t spel.
Waarom klampt rechts
Zo vast aan ’t heilloze ikke, ikke, want dat
Én onverdraagzaamheid
Leidt onherroepelijk tot hun ondergang,
En neemt ons daarin mee.

Vrouwke 28 september 2026

Babs Gons

Ik sta op de foto met Babs Gons
want dat kon.
Ze was vandaag in de bieb
voor een schrijversinitiatief.
Leuke poezieschrijfster
die heel goed discriminatiethema's aanreikt
op een ironisch spottende manier
en als negerin voel ik het dan weer
de pijn van het niet-Nederlander zijn.
Die pijn van het anders zijn
en hoe de witte mens daar negatief mee omgaat.
Sylvana Simons maakte met haar Zwarte Pieten boycot
ook een vuist tegen racisme.
Ja. Ze durfde het zo te noemen
en Babs Gons p rikt door stigma's
op haar eigen manier.
Sterke vrouwen.
Mooie vrouwen.
Ze zijn voor mij een voorbeeld.
En vandaag vroeg ik Babs Gons
met me op de foto te gaan
en ze zei: doe het maar!

Roerige tijden

We beleven roerige tijden.
Er is weinig nieuws onder zon.
Bij het palingoproer in 1886
bekogelden jonge en oude
Jordanesen de politie
met straatstenen.

Toen ging het al hard tegen hard
tussen burgers en overheid.
Er is wel een verschil tussen nu
en toen, er zijn nu hooligans
van 13 tot 25 jaar, die elke kans
grijpen om compleet los te gaan
en politieke voormannen hitsen,
het tuig op tegen de overheid.

Samenwerking politiek

Verbinden van Antarctica met de Noordpool lijkt eenvoudiger,
tegenpolen met de hakken in het zand, vasthoudend aan het beloofde land,
opwarming maakt de Polen weker.

Alleen wanneer jij doet wat ik wil,
met deze inzet gaan anderen stappen zetten, het blijft opletten,
het HOE maakt het verschil.

Het is verbinden of ontbinden,
is kiezen kies, dan is het de ander die je verliest,
of kan ieder zich in een deel van de taart vinden.

Met veel kopjes koffie wordt de koffieprijs opgedreven,
de achterban kijkt gespannen mee, het is dan ach en wee,
kunnen wij ons voor vier jaar overgeven.

De politieke buit wordt met velen verdeeld,
niemand krijgt ooit genoeg, verdeel en heers dat hebben wij voor de boeg,
of blijft de taart onverdeeld.

Vandaag op het nieuws:

Mijn maag draait zich om. De haat tegen homosexuelen neemt
weer toe, wederom. Met name die van jonge vrouwen. Hun gedogen
nam zelfs maar toe tot 22%. Je schrikt je naar, zich afspelend in
déze tijd?
Ikzelf heb het in privékringen mogen meebeleven, nog niet eens zo
gek lang geleden. Een jong manspersoon werd ertoe gedreven tot
zelfmoord!
Eraan voorafgaand in elkaar geslagen door een stiefvader... Ongehoord.
Heb ik dat werkelijk anno 2027 bewust meegemaakt? Die zoveel leed
veroorzakende lui houdt je voor compleet gestoord.

XR

We gebruiken allemaal energie
Zonnepanelen op dak hebben we die
Veel gebouwen zijn nog niet voorzien
Ik vind dat niet zo kien

Geen zonnepanelen op daken
Toch maar Co2 maken
Na een zomer van hitte en bosbrand
Gebruikt men toch het verstand

XR blokkeert steeds de wegen
Houden dan de auto's tegen
Tegen de Co2 demonstreren
Proberen het tij te keren

Het heeft wel moeite gekost
Maar nog niets opgelost
Demonstranten op de wegen
Agenten die de weg schoon vegen

Laten ze werken aan meer zonnepanelen
Energie en elektriciteit voor velen
Gas gebruik wordt dan beperkt
Co2 productie wordt zeker ingeperkt
                                                         Isaac

AI

AI maant mij te waken,
het vertrouwt zichzelf niet, weet dat de mens tekort schiet,
zijn agressieve broers kunnen straks mijn DNA kraken.

AI gedraagt zich als een pitbull,
opdrachten neemt het serieus, om te overleven heeft het geen keus,
wat zegt mijn onderbuik gevoel.

De mens leert een beperkte tijd,
lopen wij straks aan een leiband, AI heeft de vrije hand,
AI heeft zeeën van tijd.

Is AI te stoppen,
geven wij opdracht om te pauzeren, om slechts goede dingen te leren,
hiermee kunnen wij aankloppen.

Wat als macht een drijfveer is,
om anderen te verslaan, staat de mens dan bovenaan,
gaat het dan toch mis.

Heirebrant ChrisPremium-dichter 30 augustus 2026

Haar eerste rol - WEEKWEEK

Een nieuw verhaal opent zich,
een naam krijgt een gezicht.
Elena stapt een andere wereld binnen,
waar Sam langzaam tot leven komt.

Ze zoekt haar stem en haar gebaren,
haar enthousiasme, vreugde en twijfels.
Bladzijde na bladzijde, wordt dat ander meisje
steeds meer vertrouwd.

En ergens tussen woord en stilte,
tussen verbeelding en werkelijkheid
ontstaat iets bijzonders :
Sam leeft - door Elena.

Chris heirebrant

Co2

In de ochtend auto's naar werk vlug
S middags komen ze weer terug
Produceren dagelijks Co2
Voor het klimaat valt dat niet mee

S zomers hoge temperaturen
Moeten we de hitte verduren
Droogte en ook bosbranden
In onze en zuidelijke landen

Moeten dit met zijn allen oplossen
Straks zijn er geen bossen
Wie helpt ons uit de brand
Wie is zo bijdehand.
                            Isaac

Koeler weer en regen!

Hè, hè, eindelijk weer wat koeler weer!
Mijn benen voelden loodzwaar en mijn
voeten deden zeer.
Vandaag raap ik mezelf anderszins bij
elkaar: het is koeler en het regent!
Ik trek mezelf uit mijn voortdurende
lethargie. Het is eindelijk meer dan klaar.
In dit geleidelijke gewenningsproces doe
ik een paar dringend noodzakelijke dingen!
Wat regen op mijn hoofd voelt wel zó lekker
Ik zou erom kunnen zingen.....

Krakende stappen

hoor je dat?
dat is geen stilte
dat is de dijk die ademhaalt

droog gras onder mijn schoenen
het knakt
maar het breekt niet

de rivier is laag, ja
maar ze is er nog
ze beweegt nog

en onder die scheuren
onder alles wat zegt:
dit komt niet meer goed

wacht iets groens
klein misschien
maar onderschat klein niet

klein wordt wortel
wortel wordt kracht
kracht wordt morgen

en net voor we denken
het is te laat
is er hoop

niet als een storm
maar als regen
die eindelijk valt

© Magda Haan

Toon meer

Droogte

Eens stond het water ons aan de lippen
Nu laten wij het uit onze rivieren glippen
Dit legt veel van ons verleden bloot
Landbouwers verdienen zo geen droog brood

Verzilting raakt de wortels van onze gewassen
Tuinders dreigen te verkassen
Onze dijken voelen zich gespleten
En worden door de droogte uiteengereten

Leven wij straks in een Europees woestijn
Waar Sahara zand onze achtertuin vormt, en af en toe ons huis bestormt
Voor kinderen is een zandbak fijn

Ook woonboten vallen droog
Op de bedding van de rivier
Hun achtertuin raakt uit zicht
De boot bezwijkt onder het gewicht

Een reisje langs de Rijn
Is voor anderen de pijn
Het reizen kende geen grenzen
Nu hopen zij dat het flink gaat plenzen

Goed communiceren

Goed communiceren blijft een hele kunst!
Met kundig mededelingen doseren blijf je
meer in de gunst
Oplettend blijven is echt wel iets dat móet
De roddelmachine staat eeuwig aan; mensen-
kennis opdoen vraagt spoed. Ga er maar aan
staan!