INLOGGEN
GEDICHTENBUNDELS
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Weggevaagd

Iedereen heeft ze.
Elk jaar weer op diezelfde dagen.
De bestaan-vragen.
Wat je niet weet of wat je juist mist tot aan je kist.
Wanneer een kindje is geboren en ergens anders gaat horen.
Tegen een andere achtergrond.
Ontvouwt zich alsof er geen: ergens ervoor bestond.
Het vaagt weg. En op zich niet slecht, zijn nieuwe wegen.
Het adoptiekind zal zichzelf heus voort bewegen.
Maar niet omdat dit de perfecte is. Dat is t niet, er is gemis.
Maar natuurlijk wordt t een ander kind.
Een kind wat zichzelf wel vind.
Maar geen wortels. Geen rotsvast gevoel waarin landgenoten op je lijken. Dus de behoefte om terug te kijken. Graag wil je galopperen naar je roots.
Er is daarvoor geen paard met koets die gaat naar dat vaderland.
Dus reis je met je ogen dicht naar je eigen binnenkant.
Denk je misschien zie ik haar nu en komt zij naar mij toe. In het zwarte van mijn ogen. Maar er komt geen verschijning. Hoe, dat ook van je zou mogen.
In je binnenste zit een grote traan en een hart en een Boze roep. Daar zit t vast. Maar als de maan en sterren schijnen.
Kijk je naar boven in het universele. Je kijkt intens.
Als, een verlangend mens.
En hoopt je dat je bericht verzonden wordt.
Alleen daar in de ruimte zijn antwoorden. In de bomen en in de wind.
Zit de geest en zij weten alles over elke moeder en kind.
Want daar tussen alle bloedbanden.
Gebeuren dingen niet te raken met handen. Niet te zien met ogen.
Voor iedereen te voelen en te bewonderen. Soms te missen op sommige dagen. Ja dat zijn onze levensvragen.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 16-07-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Ninja Delila
Actief sinds: 30-12-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Weggevaagd ’ van Ninja Delila zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.

Meer gedichten in de rubriek: Adoptie

Nieuwste gedichten

Er was niets aan je zij
1wens
Wetkplek
Vrouw
Wachten op de dood
Iemand anders

Best beoordeelde gedichten

Depressie10.0
Gecombineerd10.0
Bezoek10.0
Wolk10.0
Verbintenissen10.0
Naar binnen10.0

Populairste dichters